Musa ƏLƏKBƏRLİ

İBN SƏLAMA

 

Öz zövcən olsa da çəkmədi səni,

Leylinin sevgisiz, ruhsuz bədəni.

Yazıq İbn Səlam, taleyin sənin

Məcnun taleyindən betər yandırır.

 

Salam, İbn Səlam, zavallı aşiq,

Yuxuma girmişdin, yuxuqarışıq

Bir ağrı, bir acı yaşadım bu gün,

Adına bir şeir başladım bu gün.

 

Yoxdu, zərrə qədər yoxdu günahın,

Sevginlə, qəlbinlə, eşqinlə haqdın.

Leylinin göz yaşı, Məcnunun ahı

Səni pərvanətək yandırıb yaxdı.

 

Sən də qurban oldun - sevgi qurbanı,

Öz evin, öz qəlbin zindana döndü.

Məcnunun göynəkli səhra tufanı,

Sənin də başında tufana döndü.

 

Ay günahsız adam, zavallı aşiq,

Oduna tutuşan ürəkdi, dildi.

Gözündən, könlündən daşlanan işıq

Leyliyə çatası halda deyildi.

 

Bir kimsə yetmədi sənin dadına,

Haqq özü bu yerdə haqqı danırdı.

Sən Leyli eşqinə, Məcnun oduna

Leylidən, Məcnundan betər yanırdın.

 

Günahın nə idi, ay İbn Səlam,

Evləndin qəbilə adəti ilə?!

Sevdin, sevilmədin çat verdi qalan,

Öldün bu sevginin xiffəti ilə.

 

Leyli zövcən idi, o, sənin idi,

Əslində Məcnun da düşmənin idi.

Dözmədin Leylinin göz yaşlarına,

Dözmədin o sonsuz təlaşlarına.

Könülsüz köləyə yaxın durmadın,

Sevgisiz ürəyə yaxın durmadın.

 

Açılmır başımın dumanı, çəni,

Pak ruhun bu eşqi işıqlandırır.

Bəlkə buna görə taleyin məni

Məcnun taleyindən artıq yandırır.

 

Sən Leyli eşqini ilahi saydın,

Çat verən qəlbinlə böyütdün dərdi.

Bax bu ucalığı yaşamasaydın

Məcnun obrazına kölgə düşərdi!

 

OLDUM

 

Bu il Ataxalda - ata evində

Mən on dörd yaşımın qonağı oldum.

Yuyundum xatirə yağışlarında,

Dünyanın pak, təmiz uşağı oldum.

 

Necə açıqlayım mən bu uyğunu,

Özümə sirr olan həzin duyğunu?!

Elə sehirlədi yerin ilğımı,

Göylərin al-əlvan qurşağı oldum.

 

Qəlbimdə ilk sevgi yenə cücərdi,

Gördüm bu duyğular təzədi, tərdi.

Gizlətdim könlümdə boy verən dərdi,

Yaxın bildiyimin uzağı oldum.

 

Yağmurla yetişdim yayın üstünə,

Yatıb sübhə qalan ayın üstünə.

Şırıltıyla axan çayın üstünə,

Əyilən bir söyüd budağı oldum.

 

Boylandım Göyyurda - anamsız dağa,

Meşəsi talanmış inamsız dağa.

İllərlə dağ çəkdi çox qansız dağa,

Susduqca özümə mən yağı oldum.

 

Yüyürdüm birbaşa Zərvin qaşına,

Döndüm əliyinə, uçan quşuna.

Axır qocalığın çıxdım tuşuna,

Boş keçən illərin qınağı oldum.

 

Yağışa, çiskinə, küləyə döndüm,

Bərədən yan ötüb, sürəyə döndüm.

Burda özüm boyda ürəyə döndüm,

Titrəyən bir nanə yarpağı oldum.

 

İndi önüm qışdı, önüm ayazdı,

Ay Musa, bu yolda nə çəksəm azdı...

Vətəndən, torpaqdan, sevgidən yazdım,

İlahi bir eşqin sınağı oldum!

 

GEDƏCƏM

 

Bu ömürdən-gündən yarımadımsa,

Karsız həyatımdan doyub gedəcəm.

Nişanə qalacaq bir adımdısa,

Onu bir sal daşda oyub gedəcəm.

 

Yox, bu nə yolluqdu, nə yolçuluqdu,

Zəmanə acgözdü, dövran şuluqdu.

Baxıram hər yanda soyğunçuluqdu,

Mən də öz ruhumu soyub gedəcəm.

 

Dünyada hər kəsin bir dünyası var,

Ya gerçək həyatı, ya röyası var...

Sevgisiz bir ömrün nə mənası var,

Getmək məqamını duyub gedəcəm.

 

Ürəyim əkilir hər gün şum kimi,

Udduğum hava da qurğuşun kimi.

Dərd gəlir üstümə bir qoşun kimi,

Onu bircə-bircə sayıb gedəcəm.

 

Canımda qorxunu öldürəcəyəm,

Bir gün kimliyimi bildirəcəyəm.

Aləmi üstümə güldürəcəyəm,

Ən mübhəm sirrimi yayıb gedəcəm.

 

Məni eşitsə də, allahım mənim,

Ona yetişmədi çox ahım mənim.

Dünyaya gəlməkmiş günahım mənim,

Bax bu günahımı yuyub gedəcəm.

 

Ürəyim bağlıdır elə, ulusa,

Torpaq altında da o çətin susa.

Ona yanıram ki, Musa, ay Musa,

Bu gözəl dünyanı qoyub gedəcəm.

QOYMA MƏNİ QOCALMAĞA

 

Ay tanrımın söz sovqatı,

Göy uzaqdı, yer də qatı.

Kökdə saxla bu ovqatı,

Qoyma məni qocalmağa.

 

Kürsülərdə gur səsim ol,

Birincilik həvəsim ol.

Təngiyəndə nəfəsim ol,

Qoyma məni qocalmağa.

 

Üzüyümün qaşındasan,

Ürəyimin başındasan.

Sən gözəllik yaşındasan,

Qoyma məni qocalmağa.

 

Od sozalır ocağımda,

Dərd boy verir qucağımda.

Çox kövrəyəm, bu çağımda

Qoyma məni qocalmağa.

 

Kamanında telə döndər,

Köksünə tax, gülə döndər,

Ya da yandır külə döndər,

Qoyma məni qocalmağa.

 

Yoxuşlarda inadım ol,

Səmalarda qanadım ol.

Sevgi dolu həyatım ol,

Qoyma məni qocalmağa.

 

Ömür şirin bir röyadı,

Məhəbbətdi duzu-dadı.

Dünya sevgili dünyadı,

Qoyma məni qocalmağa.

Qoyma məni qocalmağa!

 

ŞAİRLİK, AŞİQLİK...

 

Tanrı bəxş eləyib bu gözəlimi,

Onsuz bircə gün də dözən deyiləm.

Səbrimi üzsə də, ondan əlimi

Ömrün sonunacan üzən deyiləm.

 

Yanıma yollanıb şükür bu günə,

Daha dərd-qəm nədi bilməyəcəyəm.

Ölsəm də, qalsam da mətləb üstünə

Tələsik, birbaşa gəlməyəcəyəm.

 

Mənə buta gəlib qadir ozandan,

Nakam aşiqlərin başı olmuşam.

Qələm götürəndən, şeir yazandan

Sevda yollarında naşı olmuşam.

 

Sevgim haqdan gəlib bir töhfə kimi

Fəqət bu sevgimə cavab olmayıb.

Açılıb ürəyim bir süfrə kimi

Şeirim istəyimi aləmə yayıb.

 

Yaşın yaş hökmünə boyun əyib də

Ağır oturacam, batman gələcəm.

Elə üzəvari gülümsəyib də

Yanına ürəyi çatnan gələcəm.

 

Ayların, illərin oduna yanıb,

Bu dəfə mən ayrı yolu gedəcəm.

Yazacağım şeiri sənə qısqanıb,

Gedəcəm, sinəsi dolu gedəcəm.

 

Bu dəfə qələmi dəyişəcəm ki,

Qəlbinə sancılsın qələmə kimi.

Həsrətlə, hicranla döyüşəcəm ki

Vüsalın uyuşsun dələmə kimi.

 

Şairlik, aşiqlik sığmır bir yerə,

Sadəcə özümü məhv eləyirəm.

Aşiqtək ilk anda sığınıb şeirə,

Şairtək son anda səhv eləyirəm.

 

Günlərdən, aylardan macal gözləyib,

Bu dəfə mən ayrı yolu gedəcəm.

Sənə olan şeiri səndən gizləyib

Dünyadan ürəyidolu gedəcəm!

 

DAĞLARDA YAY ETÜDÜ

 

Gecə... narın-narın yağış çisəyir,

Buluddan çıxan ay işıq çiləyir.

Dağlar dağ çayını susub dinləyir

Tanrının ilahi nəğməsi kimi.

 

Arabir üfüqdə şimşəklər çaxır,

Şimşək işığında göy yerə baxır.

Dərələr boyunca bulaqlar axır

Dağların ən təmiz bəhrəsi kimi.

 

Yar deyən kimsənin yarı yarmı heç,

Yurddan ayrı düşən yarıyarmı heç?!

Dünyada yararlı dərman varmı heç

Bu yaşıl ormanın nəfəsi kimi!

 

Hər yolum düşəndə bu doğma kəndə

Bir bulaq başında düşürəm bəndə.

Haçansa, nə vaxtsa ölüm gələndə

Hopaydı canıma su səsi kimi.

 

Varmı, kimsə varmı ölümdən qaça?

Bir də bu dünyaya gələrəm haçan?!

Yolum uzanaydı düz tanrıyacan

Tükənməz yaşamaq həvəsi kimi!

 

Sən axtar Musanı kövrək çağında

Məcnun səhrasında, Sənan dağında.

Hər gün nəğmələşsin gül sorağında

Dünya bir bülbülün qəfəsi kimi!

 

VALLAHİ

 

Bulanıq bulağam, durulmalıyam,

Yatmış bir saatam qurulmalıyam,

Mən sənə təzədən vurulmalıyam,

Sənə vurulmamaq olmur Vallahi.

 

Sevgi bir bəladır qarşımdan çıxır,

Ötən yaş gözümün yaşından çıxır

Yenə tüstü mənim başımdan çıxır,

Sənə vurulmamaq olmur Vallahi.

 

Axı çəkdiyin qəm doğma qəmimdi,

Onu necə qıyım sənə kəm indi?!

Zaman dəyişsə də, könlüm həmindi,

Sənə vurulmamaq olmur Vallahi.

 

Möcüzə budur ki, gözüm nuru, sən,

Yenə əvvəlkitək safsan, durusan.

Könlümdə təptəzə evcik qurursan

Sənə vurulmamaq olmur Vallahi.

 

Yaralı qəlbimin davası gəlib,

Çəkdiyim cəfanın səfası gəlib.

Başıma Məcnunluq havası gəlib,

Sənə vurulmamaq olmur Vallahi.

 

Sanmıram sözünə "bəli" desinlər,

"Üzülüb hər yandan əli", - desinlər.

Qoy elə Musaya dəli desinlər,

Sənə vurulmamaq olmur Vallahi!..

 

MƏNİM XƏYAL SEVGİM

 

Daşlaşmış ruhumda çiçək bitirdin,

Keyləşmiş əlimi haqqa yetirdin.

Ömrümə ayrı bir ömür gətirdin,

Mənim xəyal sevgim, xəyali sevgim,

Abırlı, ismətli, həyalı sevgim.

 

Bu da bir taledi, qismətdi, baxtdı,

Canımın göylərlə əlləşən vaxtı

İndi ürəyimdə qurmusan taxtı

Mənim xəyal sevgim, xəyali sevgim,

Abırlı, ismətli, həyalı sevgim.

 

Baxıb sinəmdəki dağıma gəldin,

Qar almış düzümə, dağıma gəldin,

Sən niyə bu kövrək çağıma gəldin

Mənim xəyal sevgim, xəyali sevgim,

Abırlı, ismətli, həyalı sevgim.

 

Çıxsaq axırına olar-olmazın,

Köksünü cırsaq biz kədərin, yasın .

Əynində od tutar o tül libasın

Mənim xəyal sevgim, xəyali sevgim,

Abırlı, ismətli, həyalı sevgim.

SƏN QEYRİ-ADİSƏN...

 

Sən qeyri-adisən, qeyri-adisən

Payızda gül açan yaşıl vadisən.

Retro bir nəğmənin əski adısan,

Ürəyimdə bəslən, qurbanın olum,

Qulağımda səslən, qurbanın olum!

 

Sən adi olsaydın mən bu dərdimi

Açardım... Dizlərim heç əsərdimi?!

Ürəksiz yazılan heç əsərdimi?

Ürəyimdə bəslən, qurbanın olum,

Qulağımda səslən, qurbanın olum!

 

Payızda kövrəyəm buluddan betər,

Dünya sıxır məni sükutdan betər,

Cansızam gəzəri tabutdan betər,

Ürəyimdə bəslən, qurbanın olum,

Qulağımda səslən, qurbanın olum!

 

Duyğu dənizisən, dərd adasısan,

Könül nəğməsisən, qəlb odasısan.

Bax indi hayıma sən çatasısan,

Ürəyimdə bəslən, qurbanın olum,

Qulağımda səslən, qurbanın olum!

 

Kimdi bu töhməti götürən indi,

Məni o ağ yola ötürən indi?

Adını duatək ötürəm indi,

Ürəyimdə bəslən, qurbanın olum,

Qulağımda səslən, qurbanın olum!

 

Gözəllik deyilən gözün yağıdır,

Ya da ki, eləcə bir gözdağıdır,

Yaşımın ağrılı, kövrək çağıdır,

Ürəyimdə bəslən, qurbanın olum,

Qulağımda səslən, qurbanın olum!

 

Bir vaxt uzaqlaşan taleyin əli

Səni bu günümə gətirib gəlib.

Mən elə dəliyəm, indi də dəli,

Ürəyimdə bəslən, qurbanın olum,

Qulağımda səslən, qurbanın olum!

 

Yəqin bu görüşü Tanrı görk edir,

Nadinc taleyimiz bizə ərk edir.

Sevdikcə dünyanı Musa dərk edir

Ayrı bir həvəsnən qurbanın olum,

Ürəyimdə bəslən, qurbanın olum,

Dodağımda səslən, qurbanın olum!

 

ÜZÜYÜMÜN QAŞI FİRUZƏSİZDİ...

 

Nə zaman ki ona yetişdi əlim,

Qaşına baxmadım onda mən dəli.

Barmağım üzüyə əsir düşəli

Üzüyümün qaşı firuzəsizdi.

 

Seçmədim əməlli-başlı üzüyü,

İndi ürəyimdə daşdı üzüyüm.

Ömürtək itirdim qaşlı üzüyü,

Üzüyümün qaşı firuzəsizdi.

 

Tanrı zülm edəli, bəndə düşəli,

Taleyim kələyə, fəndə düşəli.

Barmağım qızılı bəndə düşəli

Üzüyümün qaşı firuzəsizdi.

 

Könlümdə boy verir incə bir duyum,

Bəlkə günahımı onunla yuyum?!

Mən də bu mahnını belə oxuyum:

"Üzüyümün qaşı firuzəsizdi..."

Musa ƏLƏKBƏRLİ

 

İBN SƏLAMA

 

Öz zövcən olsa da çəkmədi səni,

Leylinin sevgisiz, ruhsuz bədəni.

Yazıq İbn Səlam, taleyin sənin

Məcnun taleyindən betər yandırır.

 

Salam, İbn Səlam, zavallı aşiq,

Yuxuma girmişdin, yuxuqarışıq

Bir ağrı, bir acı yaşadım bu gün,

Adına bir şeir başladım bu gün.

 

Yoxdu, zərrə qədər yoxdu günahın,

Sevginlə, qəlbinlə, eşqinlə haqdın.

Leylinin göz yaşı, Məcnunun ahı

Səni pərvanətək yandırıb yaxdı.

 

Sən də qurban oldun - sevgi qurbanı,

Öz evin, öz qəlbin zindana döndü.

Məcnunun göynəkli səhra tufanı,

Sənin də başında tufana döndü.

 

Ay günahsız adam, zavallı aşiq,

Oduna tutuşan ürəkdi, dildi.

Gözündən, könlündən daşlanan işıq

Leyliyə çatası halda deyildi.

 

Bir kimsə yetmədi sənin dadına,

Haqq özü bu yerdə haqqı danırdı.

Sən Leyli eşqinə, Məcnun oduna

Leylidən, Məcnundan betər yanırdın.

 

Günahın nə idi, ay İbn Səlam,

Evləndin qəbilə adəti ilə?!

Sevdin, sevilmədin çat verdi qalan,

Öldün bu sevginin xiffəti ilə.

 

Leyli zövcən idi, o, sənin idi,

Əslində Məcnun da düşmənin idi.

Dözmədin Leylinin göz yaşlarına,

Dözmədin o sonsuz təlaşlarına.

Könülsüz köləyə yaxın durmadın,

Sevgisiz ürəyə yaxın durmadın.

 

Açılmır başımın dumanı, çəni,

Pak ruhun bu eşqi işıqlandırır.

Bəlkə buna görə taleyin məni

Məcnun taleyindən artıq yandırır.

 

Sən Leyli eşqini ilahi saydın,

Çat verən qəlbinlə böyütdün dərdi.

Bax bu ucalığı yaşamasaydın

Məcnun obrazına kölgə düşərdi!

 

OLDUM

 

Bu il Ataxalda - ata evində

Mən on dörd yaşımın qonağı oldum.

Yuyundum xatirə yağışlarında,

Dünyanın pak, təmiz uşağı oldum.

 

Necə açıqlayım mən bu uyğunu,

Özümə sirr olan həzin duyğunu?!

Elə sehirlədi yerin ilğımı,

Göylərin al-əlvan qurşağı oldum.

 

Qəlbimdə ilk sevgi yenə cücərdi,

Gördüm bu duyğular təzədi, tərdi.

Gizlətdim könlümdə boy verən dərdi,

Yaxın bildiyimin uzağı oldum.

 

Yağmurla yetişdim yayın üstünə,

Yatıb sübhə qalan ayın üstünə.

Şırıltıyla axan çayın üstünə,

Əyilən bir söyüd budağı oldum.

 

Boylandım Göyyurda - anamsız dağa,

Meşəsi talanmış inamsız dağa.

İllərlə dağ çəkdi çox qansız dağa,

Susduqca özümə mən yağı oldum.

 

Yüyürdüm birbaşa Zərvin qaşına,

Döndüm əliyinə, uçan quşuna.

Axır qocalığın çıxdım tuşuna,

Boş keçən illərin qınağı oldum.

 

Yağışa, çiskinə, küləyə döndüm,

Bərədən yan ötüb, sürəyə döndüm.

Burda özüm boyda ürəyə döndüm,

Titrəyən bir nanə yarpağı oldum.

 

İndi önüm qışdı, önüm ayazdı,

Ay Musa, bu yolda nə çəksəm azdı...

Vətəndən, torpaqdan, sevgidən yazdım,

İlahi bir eşqin sınağı oldum!

 

GEDƏCƏM

 

Bu ömürdən-gündən yarımadımsa,

Karsız həyatımdan doyub gedəcəm.

Nişanə qalacaq bir adımdısa,

Onu bir sal daşda oyub gedəcəm.

 

Yox, bu nə yolluqdu, nə yolçuluqdu,

Zəmanə acgözdü, dövran şuluqdu.

Baxıram hər yanda soyğunçuluqdu,

Mən də öz ruhumu soyub gedəcəm.

 

Dünyada hər kəsin bir dünyası var,

Ya gerçək həyatı, ya röyası var...

Sevgisiz bir ömrün nə mənası var,

Getmək məqamını duyub gedəcəm.

 

Ürəyim əkilir hər gün şum kimi,

Udduğum hava da qurğuşun kimi.

Dərd gəlir üstümə bir qoşun kimi,

Onu bircə-bircə sayıb gedəcəm.

 

Canımda qorxunu öldürəcəyəm,

Bir gün kimliyimi bildirəcəyəm.

Aləmi üstümə güldürəcəyəm,

Ən mübhəm sirrimi yayıb gedəcəm.

 

Məni eşitsə də, allahım mənim,

Ona yetişmədi çox ahım mənim.

Dünyaya gəlməkmiş günahım mənim,

Bax bu günahımı yuyub gedəcəm.

 

Ürəyim bağlıdır elə, ulusa,

Torpaq altında da o çətin susa.

Ona yanıram ki, Musa, ay Musa,

Bu gözəl dünyanı qoyub gedəcəm.

QOYMA MƏNİ QOCALMAĞA

 

Ay tanrımın söz sovqatı,

Göy uzaqdı, yer də qatı.

Kökdə saxla bu ovqatı,

Qoyma məni qocalmağa.

 

Kürsülərdə gur səsim ol,

Birincilik həvəsim ol.

Təngiyəndə nəfəsim ol,

Qoyma məni qocalmağa.

 

Üzüyümün qaşındasan,

Ürəyimin başındasan.

Sən gözəllik yaşındasan,

Qoyma məni qocalmağa.

 

Od sozalır ocağımda,

Dərd boy verir qucağımda.

Çox kövrəyəm, bu çağımda

Qoyma məni qocalmağa.

 

Kamanında telə döndər,

Köksünə tax, gülə döndər,

Ya da yandır külə döndər,

Qoyma məni qocalmağa.

 

Yoxuşlarda inadım ol,

Səmalarda qanadım ol.

Sevgi dolu həyatım ol,

Qoyma məni qocalmağa.

 

Ömür şirin bir röyadı,

Məhəbbətdi duzu-dadı.

Dünya sevgili dünyadı,

Qoyma məni qocalmağa.

Qoyma məni qocalmağa!

 

ŞAİRLİK, AŞİQLİK...

 

Tanrı bəxş eləyib bu gözəlimi,

Onsuz bircə gün də dözən deyiləm.

Səbrimi üzsə də, ondan əlimi

Ömrün sonunacan üzən deyiləm.

 

Yanıma yollanıb şükür bu günə,

Daha dərd-qəm nədi bilməyəcəyəm.

Ölsəm də, qalsam da mətləb üstünə

Tələsik, birbaşa gəlməyəcəyəm.

 

Mənə buta gəlib qadir ozandan,

Nakam aşiqlərin başı olmuşam.

Qələm götürəndən, şeir yazandan

Sevda yollarında naşı olmuşam.

 

Sevgim haqdan gəlib bir töhfə kimi

Fəqət bu sevgimə cavab olmayıb.

Açılıb ürəyim bir süfrə kimi

Şeirim istəyimi aləmə yayıb.

 

Yaşın yaş hökmünə boyun əyib də

Ağır oturacam, batman gələcəm.

Elə üzəvari gülümsəyib də

Yanına ürəyi çatnan gələcəm.

 

Ayların, illərin oduna yanıb,

Bu dəfə mən ayrı yolu gedəcəm.

Yazacağım şeiri sənə qısqanıb,

Gedəcəm, sinəsi dolu gedəcəm.

 

Bu dəfə qələmi dəyişəcəm ki,

Qəlbinə sancılsın qələmə kimi.

Həsrətlə, hicranla döyüşəcəm ki

Vüsalın uyuşsun dələmə kimi.

 

Şairlik, aşiqlik sığmır bir yerə,

Sadəcə özümü məhv eləyirəm.

Aşiqtək ilk anda sığınıb şeirə,

Şairtək son anda səhv eləyirəm.

 

Günlərdən, aylardan macal gözləyib,

Bu dəfə mən ayrı yolu gedəcəm.

Sənə olan şeiri səndən gizləyib

Dünyadan ürəyidolu gedəcəm!

 

DAĞLARDA YAY ETÜDÜ

 

Gecə... narın-narın yağış çisəyir,

Buluddan çıxan ay işıq çiləyir.

Dağlar dağ çayını susub dinləyir

Tanrının ilahi nəğməsi kimi.

 

Arabir üfüqdə şimşəklər çaxır,

Şimşək işığında göy yerə baxır.

Dərələr boyunca bulaqlar axır

Dağların ən təmiz bəhrəsi kimi.

 

Yar deyən kimsənin yarı yarmı heç,

Yurddan ayrı düşən yarıyarmı heç?!

Dünyada yararlı dərman varmı heç

Bu yaşıl ormanın nəfəsi kimi!

 

Hər yolum düşəndə bu doğma kəndə

Bir bulaq başında düşürəm bəndə.

Haçansa, nə vaxtsa ölüm gələndə

Hopaydı canıma su səsi kimi.

 

Varmı, kimsə varmı ölümdən qaça?

Bir də bu dünyaya gələrəm haçan?!

Yolum uzanaydı düz tanrıyacan

Tükənməz yaşamaq həvəsi kimi!

 

Sən axtar Musanı kövrək çağında

Məcnun səhrasında, Sənan dağında.

Hər gün nəğmələşsin gül sorağında

Dünya bir bülbülün qəfəsi kimi!

 

VALLAHİ

 

Bulanıq bulağam, durulmalıyam,

Yatmış bir saatam qurulmalıyam,

Mən sənə təzədən vurulmalıyam,

Sənə vurulmamaq olmur Vallahi.

 

Sevgi bir bəladır qarşımdan çıxır,

Ötən yaş gözümün yaşından çıxır

Yenə tüstü mənim başımdan çıxır,

Sənə vurulmamaq olmur Vallahi.

 

Axı çəkdiyin qəm doğma qəmimdi,

Onu necə qıyım sənə kəm indi?!

Zaman dəyişsə də, könlüm həmindi,

Sənə vurulmamaq olmur Vallahi.

 

Möcüzə budur ki, gözüm nuru, sən,

Yenə əvvəlkitək safsan, durusan.

Könlümdə təptəzə evcik qurursan

Sənə vurulmamaq olmur Vallahi.

 

Yaralı qəlbimin davası gəlib,

Çəkdiyim cəfanın səfası gəlib.

Başıma Məcnunluq havası gəlib,

Sənə vurulmamaq olmur Vallahi.

 

Sanmıram sözünə "bəli" desinlər,

"Üzülüb hər yandan əli", - desinlər.

Qoy elə Musaya dəli desinlər,

Sənə vurulmamaq olmur Vallahi!..

 

MƏNİM XƏYAL SEVGİM

 

Daşlaşmış ruhumda çiçək bitirdin,

Keyləşmiş əlimi haqqa yetirdin.

Ömrümə ayrı bir ömür gətirdin,

Mənim xəyal sevgim, xəyali sevgim,

Abırlı, ismətli, həyalı sevgim.

 

Bu da bir taledi, qismətdi, baxtdı,

Canımın göylərlə əlləşən vaxtı

İndi ürəyimdə qurmusan taxtı

Mənim xəyal sevgim, xəyali sevgim,

Abırlı, ismətli, həyalı sevgim.

 

Baxıb sinəmdəki dağıma gəldin,

Qar almış düzümə, dağıma gəldin,

Sən niyə bu kövrək çağıma gəldin

Mənim xəyal sevgim, xəyali sevgim,

Abırlı, ismətli, həyalı sevgim.

 

Çıxsaq axırına olar-olmazın,

Köksünü cırsaq biz kədərin, yasın .

Əynində od tutar o tül libasın

Mənim xəyal sevgim, xəyali sevgim,

Abırlı, ismətli, həyalı sevgim.

SƏN QEYRİ-ADİSƏN...

 

Sən qeyri-adisən, qeyri-adisən

Payızda gül açan yaşıl vadisən.

Retro bir nəğmənin əski adısan,

Ürəyimdə bəslən, qurbanın olum,

Qulağımda səslən, qurbanın olum!

 

Sən adi olsaydın mən bu dərdimi

Açardım... Dizlərim heç əsərdimi?!

Ürəksiz yazılan heç əsərdimi?

Ürəyimdə bəslən, qurbanın olum,

Qulağımda səslən, qurbanın olum!

 

Payızda kövrəyəm buluddan betər,

Dünya sıxır məni sükutdan betər,

Cansızam gəzəri tabutdan betər,

Ürəyimdə bəslən, qurbanın olum,

Qulağımda səslən, qurbanın olum!

 

Duyğu dənizisən, dərd adasısan,

Könül nəğməsisən, qəlb odasısan.

Bax indi hayıma sən çatasısan,

Ürəyimdə bəslən, qurbanın olum,

Qulağımda səslən, qurbanın olum!

 

Kimdi bu töhməti götürən indi,

Məni o ağ yola ötürən indi?

Adını duatək ötürəm indi,

Ürəyimdə bəslən, qurbanın olum,

Qulağımda səslən, qurbanın olum!

 

Gözəllik deyilən gözün yağıdır,

Ya da ki, eləcə bir gözdağıdır,

Yaşımın ağrılı, kövrək çağıdır,

Ürəyimdə bəslən, qurbanın olum,

Qulağımda səslən, qurbanın olum!

 

Bir vaxt uzaqlaşan taleyin əli

Səni bu günümə gətirib gəlib.

Mən elə dəliyəm, indi də dəli,

Ürəyimdə bəslən, qurbanın olum,

Qulağımda səslən, qurbanın olum!

 

Yəqin bu görüşü Tanrı görk edir,

Nadinc taleyimiz bizə ərk edir.

Sevdikcə dünyanı Musa dərk edir

Ayrı bir həvəsnən qurbanın olum,

Ürəyimdə bəslən, qurbanın olum,

Dodağımda səslən, qurbanın olum!

 

ÜZÜYÜMÜN QAŞI FİRUZƏSİZDİ...

 

Nə zaman ki ona yetişdi əlim,

Qaşına baxmadım onda mən dəli.

Barmağım üzüyə əsir düşəli

Üzüyümün qaşı firuzəsizdi.

 

Seçmədim əməlli-başlı üzüyü,

İndi ürəyimdə daşdı üzüyüm.

Ömürtək itirdim qaşlı üzüyü,

Üzüyümün qaşı firuzəsizdi.

 

Tanrı zülm edəli, bəndə düşəli,

Taleyim kələyə, fəndə düşəli.

Barmağım qızılı bəndə düşəli

Üzüyümün qaşı firuzəsizdi.

 

Könlümdə boy verir incə bir duyum,

Bəlkə günahımı onunla yuyum?!

Mən də bu mahnını belə oxuyum:

"Üzüyümün qaşı firuzəsizdi..."

525-ci qəzet 2018.- 11 oktyabr.- S.8.