Zahiri gözəlliyin arxasında
çürüyən ruh
Fevralın 28-də ölkənin ən böyük səhnələrindən
biri olan Heydər Əliyev Sarayında tamaşaçılar fərqli
bir teatr gecəsinə şahidlik etdilər. Həmin gün bu
möhtəşəm məkanda Azərbaycan və
Makedoniyanın birgə layihəsi olan, aktyor Ziya Ağanın
rəhbərlik etdiyi "White Roof" şirkətinin layihəsi
çərçivəsində hazırlanmış
"Dorian Qrey" tamaşasının üçüncü
premyerası təqdim olundu. İngilis yazıçı Oskar
Vayldın dünya ədəbiyyatına
qazandırdığı əm məşhur əsərlərdən
biri olan "Dorian Qreyin portreti" fəlsəfi romanı əsasında
hazırlanmış bu səhnə işi
tamaşaçını yalnız estetik baxımdan deyil, həm
də dərin mənəvi və fəlsəfi suallar
qarşısında düşünməyə vadar edir.
Əsərin müəllifi Oskar Vayld insanın zahiri
gözəllik, şöhrət və həzz arzusunun
arxasında gizlənən mənəvi boşluğu
ustalıqla təsvir edən yazıçılardandır.
"Dorian Qrey" də məhz bu mövzunu mərkəzə
çəkərək insan ruhunun necə dəyişə və
deqradasiyaya uğraya biləcəyini göstərir. Səhnə
həlli isə bu klassik ideyanı müasir teatr dili ilə təqdim
edərək əsərə yeni nəfəs verir.
Süjetin mərkəzində gənc və gözəl
Dorian Qrey (Ziya Ağa) dayanır. Onun hekayəsi zahiri gözəlliyin
insan həyatında necə təhlükəli bir
illüziyaya çevrilə biləcəyini göstərir.
Dorian öz mənəviyyatını əbədi zahiri
gözəlliyə dəyişir. Onun cismi zamanın təsirindən
kənarda qalır, lakin ruhu tədricən çürüməyə
başlayır. Bu çürümə isə onun məşhur
rəssam Bezil Holvard (Firdovsi Atakişiyev) tərəfindən
çəkilmiş portretində əks olunur. Dorianın
etdiyi hər bir mənəvi səhv, hər bir cinayət, hər
bir satqınlıq və təkəbbür portretin üzərində
silinməz izə çevrilir. Beləliklə, portret
yalnız bir rəsm əsəri deyil, insan ruhunun gizli
güzgüsünə çevrilir.
Təqdim olunan səhnə işi məhz bu ideyanı
teatr dilinin imkanları ilə tamaşaçıya
çatdırmağa çalışır. Burada yalnız
bir insanın faciəsi deyil, bütövlükdə cəmiyyətin
mənəvi dilemması əks olunur. Zahiri gözəlliyə,
şöhrətə və dəbdəbəli həyata həddindən
artıq dəyər verən bir mühitdə insanın daxili
aləminin necə tədricən süquta
uğradığı aydın görünür. Bu
baxımdan "Dorian Qrey" yalnız bir ədəbi əsərin
səhnə interpretasiyası deyil, həm də insanın
öz mənəviyyatı ilə münasibətinə dair fəlsəfi
düşüncədir.
Dorianın həyatı zahirən cazibədar
görünür. O, kübar mühitin mərkəzindədir,
hər cür həzzin dadına baxır və zahiri gözəlliyi
ilə hamını heyran edir. Lakin bu parlaq həyatın
arxasında böyük bir boşluq gizlənir. Özündən
yaşca böyük dostu lord Henrinin (Vidadi Həsənov) də
təsiri ilə onun ruhu tədricən qaranlığa qərq
olur. Hətta gənc aktrisa Sibil Veynə (Oksana Rəsulova)
duyduğu məhəbbət belə onun ruhunu pisliklərdən
arındırmağa kifayət etmir, nəticədə o,
sevgilisinin intiharına səbəb olur. Şöhrətpərəstlik,
eqoizm və məsuliyyətsizlik onun xarakterinin ayrılmaz hissəsinə
çevrilir. Bu dəyişimin əsas səssiz şahidi isə
Dorianın portretidir. Səhnə işi məhz bu ziddiyyəti
- zahiri gözəlliklə daxili çürümə
arasındakı uçurumu - güclü bədii vasitələrlə
nümayiş etdirir.
Səhnə işinin əsas ideyalarından biri
insanın daxili aləminin zahiri görünüşdən
daha qiymətli olmasıdır. İnsan zahiri cazibədarlıq
və maddi nemətlər uğrunda öz mənəviyyatını
itirdikdə sonda əldə etdiyi heç bir şey onu
xoşbəxt edə bilmir. Dorian Qrey də məhz belə bir
taleyin simvoludur. Onun yeganə arzusu əbədiyyən gənc
və gözəl qalmaqdır ki, buna da nail olur. O, gəncliyini
və gözəlliyini qoruyur, lakin daxili dünyasını
itirir. Bu isə onu getdikcə daha böyük mənəvi
böhrana sürükləyir.
Tamaşanın yaradıcı heyəti klassik əsərin
ideyasını müasir bədii üslubla təqdim etməyə
çalışıb. Quruluşçu rejissor Gjorgji Rizeski əsərin
fəlsəfi qatlarını səhnə həllində
qoruyaraq tamaşaçı ilə emosional dialoq qurmağa nail
olur. Musiqi müəllifi Almir Bajramoski tərəfindən
seçilmiş musiqilər hadisələrin dramatik təsirini
daha da gücləndirir. Quruluşçu rəssam Emil Packovski
isə səhnə məkanını əsərin qaranlıq
və düşündürücü atmosferinə uyğun
şəkildə formalaşdıraraq vizual ifadəni
tamamlayır. Layihənin baş prodüseri Ziya Ağa olan bu
yaradıcı iş müxtəlif teatr ənənələrinin
sintezini özündə birləşdirir.
Səhnədə baş verən hadisələrin
emosional təsirini artıran əsas amillərdən biri də,
şübhəsiz ki, aktyor oyununun gücüdür. Bu səhnə
əsərində Xalq artisti Vidadi Həsənov, Əməkdar
artist Firdovsi Atakişiyev, aktyorlar Ziya Ağa, Oksana Rəsulova,
Tural Rza, Nicat Məmmədov və müğənni İlhamə
Qasımova kimi sənətçilər müxtəlif obrazları
yüksək peşəkarlıqla canlandıraraq əsərin
dramatik xəttini tamamlayırlar. Onların hər biri
obrazların daxili psixoloji vəziyyətini, mənəvi
ziddiyyətlərini və emosional dəyişimini
inandırıcı şəkildə təqdim edərək
tamaşaçını hadisələrin emosional
axınına cəlb etməyi bacarırlar.
"Dorian Qreyin portreti" tamaşaçı
qarşısında mühüm bir sual qoyur: insan zahiri gözəllik
və şöhrət naminə öz mənəviyyatını
qurban verə bilərmi? Bu sual yalnız əsərin qəhrəmanına
aid deyil, hər bir insanın daxilində gizlənən mənəvi
seçimlərin simvoludur. İnsan bəzən cazibədar
görünən bir həyatın arxasında gizlənən
mənəvi boşluğu görməyə bilər. Lakin
zaman keçdikcə bu boşluq özünü daha aydın
şəkildə göstərir.
Bütün məsuliyyətimizlə deyə bilərik
ki, ölkənin ən böyük səhnəsində - Heydər
Əliyev sarayında 3-cü dəfə anşlaqla keçən
bu tamaşa yalnız estetik baxımdan deyil, həm də fəlsəfi
və psixoloji baxımdan diqqət çəkən bir bədii
hadisədir. O, tamaşaçıya xatırladır ki,
insanın həqiqi dəyəri onun zahiri
görünüşündə deyil, daxili aləmindədir.
Əgər insan bu həqiqəti unudarsa, o zaman ən parlaq həyat
belə mənasız və boş görünəcəkdir.
Bu baxımdan "Dorian Qreyin portreti" insan ruhunun qaranlıq
və işıqlı tərəflərini eyni anda göstərən,
düşündürən və ömürlük xatirəyə
çevrilən sənət nümunəsi kimi yadda qalır.
Şahanə MÜŞFİQ
525-ci qəzet .- 2026.- 6 mart (№9).- S.20.