YUMUL, BƏNÖVŞƏM, YUMUL...

Hava yaman sazaqdı,

Günəş səndən uzaqdı,

Bir ac quzu mələyib

Sənə boylandı, baxdı;

Yumul, bənövşəm, yumul.

Çəmənlərə iz düşür,

Bir deyil ki, yüz düşür,

Niyə sənin payızın

Hər çiçəkdən tez düşür;

Yumul, bənövşəm, yumul.

Göydə bulud görünür,

Bulud qara bürünür.

O dağda bir duman var

Sənə tərəf sürünür;

Yumul, bənövşəm, yumul...

Qalarsan baxa-baxa,

Kağız gül səndən baha.

Arı yaman çoxalıb

Gülü sancır daha;

Yumul, bənövşəm, yumul.

Ömrün bircə həftədir,

Ətrin min cür həbdədir.

İndi sevgili üçün

Beş qərənfil dəbdədir;

Yumul, bənövşəm, yumul.

Yum gözünü, çən görmə,

Vaxtsız gələn qəm görmə.

Dünya yaman qarışıb

Mən görəni sən görmə;

Yumul, bənövşəm, yumul!..

GÖRÜRDÜM BU GÜNÜ...

... Bu da sonuncu gün, sonuncu vida,

Bu da ayrılığın sonuncu tini.

Quzum, hər görüşün son ucu vida,

Görürdüm bu günü,

Sənnlə görüşün birinci günü...

Yolun uğur olsun, - deyirəm sənə;

Qarşıda ömür-gün sınağı durur.

deyim, bəlkə yolunda yenə

Mənimtək bir sevda qonağı durur.

Gedirsən,

bu günü saxla yadında,

yaddaşın mən verən dərsi pozmasın.

Sən elə alış ki,

sənin odunda

ötəri qonaqlar qoy qızınmasın.

Qarşımda çəpər, ki, barı...

Mənim ömrümə beləcə gəldin.

Qəlbində bir çınqı od saxla barı

Bəlkə bir çırağı yandıra bildin.

Əyil!..

Məhəbbətin önündə əyil,

Bəlkə bu dünyadan qopara səni.

Taleyin estafet ağacı deyil

Hərə bir mənzilə apara səni...

Bir gün sərbəstlik taxtı devrilib

Ömrünə gəlinlik illəri gələr.

Dünənin bir namərd dosta çevrilib

Sabah kəndirini doğraya bilər.

Bu da sonuncu gün, sonuncu vida,

Bu da ayrılığın sonuncu tini.

Quzum, hər görüşün son ucu vida,

Görürdüm bu günü,

Səninlə görüşün birinci günü...

GETMƏK İSTƏYİRSƏN...

Getmək istəyirsən, bəhanəsiz get,

Oyatma mürgülü xatirələri,

Səsin həmin səsdir, baxışın ögey

Gedirsən, səsin yad olsun barı.

Sən dəniz qoynuna tullanmış çiçək,

Üstünə dalğalar atılacaqdır.

Saxta məhəbbətin, saxta sənədtək

vaxtsa üstündə tutulacaqdır...

Yollar tək döşənib ayaqlarına

Sənə yalvarımmı...

Bu mümkün deyil,

Qoymaram qəlbimtək vüqarım sına,

Alçalıb yaşamaq ömür-gün deyil...

Demirəm, sən uca bir dağsan, əyil,

Demirəm, qalıbdır əlacım sənə,

səndə məhəbbət qara pul deyil,

mən dilənçiyəm əl açım sənə.

Getmək istəyirsən,

O, yol, o da sən,

Bir cüt göz baxacaq arxanca sənin.

Getdinmi,

Haçansa dönmək istəsən,

Tikanlı yasdığa dönəcək yerin.

Getmək istəyirsən,

danış, din,

yox ol, uzaqlartək dumanda, çəndə.

Nəyimi sevmişdim, deyə bilmədin,

İndisə yüz eyib görürsən məndə...

Getmək istəyirsən,

bəhanəsiz get,

oyatma mürgülü xatirələri.

Səsin həmin səsdir, baxışın ögey,

Gedirsən, səsin yad olsun barı...

AÇILMA SABAH,

AÇILMA...

Göydə ulduz dənə-dənə,

Saydım onu dönə-dönə,

Xatirələr dindi yenə,

Açılma, sabah, açılma.

Göydən yerə endi günəş,

Toy şamına döndü günəş.

Mənim üçün söndü günəş,

Açılma, sabah, açılma.

Bilmirəm yolum haradı,

Küsübdü, könlüm, yaradı.

Onsuz da günüm qaradı

Açılma, sabah, açılma.

Çox da göydə çoxdu ulduz,

Daha mənə yoxdu ulduz,

Hər şeyi unutdu o qız

Açılma, sabah, açılma.

Kim deyir bu qəm uyudu,

Hicran bir dərin quyudu.

Sabah o qızın toyudu

Açılma, sabah, açılma...

QAYITMA

İndi ki, gedirsən son bahar kimi,

Qayıtma geriyə durnalar kimi,

Yaşa zirvələrdə, yaşa qar kimi,

Çevrilib yağışa, selə qayıtma.

İllərim nahaqdan ötdü səninlə,

Demirəm ömür-gün bitdi səninlə,

Getdin, nəğmələrim getdi səninlə,

İndi qəmli ötən telə qayıtma.

Sən gəldin ömrümə duman, çən kimi,

Yaşarsan saçıma düşən dən kimi,

Barı bundan belə yaşa mən kimi

Qoxlayıb atdığın gülə qayıtma.

MƏHƏBBƏTDƏN KÜSƏNDƏ

Yazırıq sevgidən, yazırıq ancaq

Elə sətirlərdə alışırıq biz,

Məhəbbət olubdur oyun-oyuncaq,

Hansı məhəbbətdən danışırıq biz.

Odlara qalanmaq ötəri hissdir,

Kəlmələr biçimli,

Sözlər biçimli...

Çoxları diplomsuz mütəxəssisdir,

Eh, ürək aldatmaq bir su içimi,

Sevimmi?!

Tərəddüd qət edə bilmir,

Bəzən itiririk inam, ümidi.

Ürək var duyğular fəth edə bilmir,

Ürək var həndəsi fiqur kimidir.

Bir qəlbə girəndə boyalı sözlər,

Görən öz sözünü ürək dedimi?!

Axtarır,

Axtarır,

Axtarır gözlər;

İşləyir bir saat kəfkiri kimi.

Təbəssümlər saxta söz qiymətlidir,

Yalanı yalanla alqışlayırlar.

Çoxları könüldən səxavətlidir,

Hər qıza bir könül bağışlayırlar...

Elə məhəbbətdən yazırıq, ancaq

Elə sətirlərdə alışırıq biz,

Məhəbbət olubdur oyun-oyuncaq,

Hansı məhəbbətdən danışırıq biz?!

 

SƏN GƏRƏK...

Sən gərək özünü tanıtmayaydın,

Mənə bu üzünü tanıtmayaydın.

Yenə həyatı səndən umaydım,

Elə biləydim ki, dünyada təksən.

İllərin ömrümdən apardığını

Elə biləydim ki, gətirəcəksən.

Bahar gözləyirdim, yenə qışdı,

Bir arzu, bir ümid öldürməkdənsə

Aldana-aldana yaşamaq xoşdu;

Sən gərək özünü tanıtmayaydın...

Sənə baxa-baxa sənin üzündə

Görünür özgəni sevmişəm onda.

Hər titrək sözümü sənin gözündə

Yəqin özgəsinə demişəm onda.

Hissin xumarında yumub gözünü

Onda məhəbbətim yuxulu imiş.

Sonradan oyanıb,

Onda bilib ki,

Suyun lal axanı qorxulu imiş;

Sən gərək özünü tanıtmayaydın.

Sən gərək özünü tanıtmayaydın;

Ömür beləcə keçib-gedəydi.

Sən demə marala atdığım güllə

Maral dərisində tülküyə dəydi...

Sadəlövh qəlbimdən,

məhəbbətimdən,

keçdiyim yollardan utanıram mən;

yuxulu gözümdən ağrılar keçir,

yanımdan sevgisi doğrular keçir,

Səndən yox,

onlardan utanıram mən...

Sən gərək özünü tanıtmayaydın,

Mənə bu üzünü tanıtmayaydın...

NƏ BİLƏYDİK...

biləydik bu sevginin sonu yox

biləydik dünya belə dönəcək.

biləydik sevgi adlı bu qonaq

İkimizin aramızda öləcək...

Ulu sevgi göydən yerə endimi,

dayandı yolumuzun üstündə?

Bu məhəbbət soyuduqca, sən demə,

Can verirmiş qolumuzun üstündə.

Hər görüşə sürünürdü ayaqlar...

O çəmənlər - bir baharlıq səməni.

Dodaqları yandıranda dodaqlar

Ürəyimiz üşüyürmüş, deməli.

Əyləncələr qoymadı ki, göz açaq;

Hər istəyi biz beləcə bitirdik.

Payız gəldi toy-bayramla, biz ancaq

Yarpaq-yarpaq günümüzü itirdik.

Şirin oldu yalanların zəhəri,

Həqiqəti gizləmişik həmişə.

Sevgililər oyaq açdı səhəri,

Biz axşamı gözləmişik həmişə...

Yuxu gördük...

Gah qorxulu, gah da şən,

Boğdu bizi tərəddüdlər axarı.

Yuxularda əllər gördük birləşən,

Ha yozduqsa hicran oldu axırı...

biləydik bu sevginin sonu yox

biləydik dünya belə dönəcək.

biləydik sevgi adlı bu qonaq

Üzümüzə baxa-baxa öləcək...

***

 

Vəfalı qızlardan az yazırıq, az,

Gileylə doludur şerlərimiz.

Şerə ünvan olur sevgisi dayaz,

Dərin ümmanları unuduruq biz...

Hey əl-qol atırıq yağış gölündə,

Görsən sədaqəti duymurmu ürək?

Susuruq...

Naməlum qəbir önündə

Fikirli-fikirli susduğumuztək...

Bilirik hər hissin öz sərhəddi var,

Bəlkə bu istəyi vurmuruq üzə.

Nədənsə çox zaman vəfa, etibar

Vəzifə borcutək görünür bizə.

O bir bulaqdır ki, tutulub gözü,

Həmişə oyaqdır onun ümidi.

Yaxına getmirik...

Sanki bu mövzu

Mina basdırılmış sərhəd kimidi.

Vəfalı qızlardan az yazırıq, az,

Gileylə doludur şerlərimiz.

Şerə ünvan olur sevgisi dayaz,

Dərin ümmanları unuduruq biz...

 

 

Nüsrət KƏSƏMƏNLİ

 

Ədalət.-2010.- 24 aprel.- S. 20.