Azad Şuşaya
Füzulidən Şuşaya
Zəfər yolu çəkildi.
Şuşa sevinci yaşadıq,
Şuşanın dağları
Başı dumansız.
Gülüşlə qarşıladı;
Bizləri - köçkünləri
Öpdük torpağını,
İçdik İsa bulağından
Rahat nəfəs aldıq.
Şuşa qalasında
Molla Pənahın
Məqbərəsin ziyarət etdik.
Ruhu narahat şair
Sanki rahat idi bu
an.
Salamladıq büstləri
Bülbül, Üzeyir, Natəvan.
Şuşanın sənət biliciləri
Qarşıladı bizləri -
Gözlərində Şuşa sevinci,
Qürur
işığı
Doldu qəlbimizə.
Şuşada Şuşalaşdıq.
Soyunduq qəribliyi
Şuşanın sahibi bizik,
"Azadsan Şuşa!" - dedik.
Gələcəyik,
Yaşayacağıq,
Qoynun
Azad Şuşa!
Ürəyini sıxma,
Səni
yaşa,
Yaşa
Şuşa!
***
Ömür yolunun
Neçənci kilometrində
Yıxılacağam,
Deyə
bilmərəm.
Bir az ümiddən,
Bir az Allahdan
Tuta-tuta,
Yaşayıram.
Üzü məchulluğa,
Sonu yoxluğa.
***
Dünyanı duyan da var,
Duymayan
da.
Dünyaya uyan da var,
Uymayan
da.
Amma dünya yaman uydurur
Hər kəsi.
Heç
birinin də
Çıxmayır səsi.
Etüd
Ölən yarpaqların
Cəsədlərini
Aparar küləklər,
Yuyar yağışlar.
Bir dua oxuyar göylər...
Gah bir qayıq kimi
Üzər sularda
Gah da çökəklikdə
Çuxur ağzında
Quruyar, çürüyər,
Ölər yarpaqlar.
Torpağa qarışar,
Torpağı artırar.
Torpaq da
bir barmaq
Qalxar yuxarı.
Çılpaq ağaclar indi
Ya şəlalədir,
Ya da su buxarı.
***
Sən qəflətən uçub
getdin,
Onun dağı ürəyimdə.
Zolaq-zolaq
kəsdi məni,
Yaralarım içərimdə.
Düşmən aldı torpağımı,
Məzarım da əsir düşdü.
Dərd
üstünə bir dərd gəldi,
Tənha
ümüdüm üşüdü.
Çox
uzaqdan deyə bildim,
Sən bulud ömrü yaşadın.
İstəməzdim bu qisməti,
Taleyinə Allah yazdı.
Mənim təkim, bir dənəm
Sən gəldin,
Ac könlüm doydu,
Ürəyimə sevinc doldu
Mənim
təkim, bir dənəm.
Bu payızın soyuğunda.
Bahar gətirdin mənə
Mənim
təkim, bir dənəm.
Gözlərimi oxşadın,
Sözlərini oxşadım.
Mənim
təkim, bir dənəm
Həyatımın içinə
İşıq əkdin, bir dənəm.
Günlərim dolu,
Günlərin bəxtəvər oldu
Mənim
təkim,
Bir dənəm.
Nəsnə
Daş,
bəli
daş!
Kainatda
parçalanan,
qırılan
ev tikilən,
hər şey olan,
yerə
düşən,
düşürən.
Qumu,
insanı,
Zamanı
əzən.
Məzar
olan daş.
Müxəmməd Haqverdi
Ədəbiyyat
qəzeti.- 2026.- 16 yanvar, ¹2.- S.23.