Qədəri

Kim olursan, var-dövlətin

Əyninin bezi qədəri.

Gileylənmə, ömrün sənin

Bir varaq yazı qədəri.

Şeytanların gülə bildi,

Cahillərin belə bildi,

Kasıbın da ölə bildi,

Ölümün bozu qədəri.

Adın haqqın qələmində,

Canı solub lalənin də,

Məcnun da eşq aləmində

Sevginin tozu qədəri.

Uca dağlar buzu sevdi,

Şair olan sözü sevdi,

Tanrımız da bizi sevdi,

Qurbanlıq quzu qədəri.

Nə anlarsan?!

Arif deyilsən, ey qafil,

Bu dünyadan nə anlarsan?!

Allaha yolun bağlıdır,

Bu mövladan nə anlarsan?!

Eşqin meyini içməyib,

Hər gün göylərdən keçməyib,

Sözün dürrünü seçməyib,

Bu dəryadan nə anlarsan?!

Zövqün bağında bitmədin,

Dərdə xuraman getmədin,

Haqqı ki yəqin etmədin,

Bu "guya"dan nə anlarsan?!

Bu aləm çox naşı yanır,

Mamır üçün daşı yanır,

Saman səndən yaxşı yanır,

Bu sevdadan nə anlarsan?!

Yel aparar sözlərini,

Yağış yuyar izlərini,

Ölüm açar gözlərini,

Bu röyadan nə anlarsan?!

Qarışdırır

Səndən gələn mələklər

Sözünü qarışdırır.

Xəyalın ürəyimdə

Közünü qarışdırır.

Hələ də yaram dərin,

Nə deyim, acın şirin,

Gecələri gözlərim

Duzunu qarışdırır.

İndi zaman özgədir,

Bu eşq nimdaş, əskidir,

Ruhum köhnə güzgüdür,

Üzünü qarışdırır.

Dedim, eşqi bitirəm,

Bir olandan gedirəm,

Tellərində xatirəm

Yüzünü qarışdırır.

Gəlim

Camalında Tanrı üzü,

Qoy nuri Xudaya gəlim.

Səndə təcəlla etməyə

Qoy Turi Sinaya gəlim.

Bu könlümün dəyəri sən,

Vəhylə gələn xəbəri sən,

Məhəbbətin şəhərisən,

Qoy səndə dünyaya gəlim.

Dağılmış könlümün səfi,

Ram olmaz ruhumun divi,

Qədəmində Kəbə evi,

Qoy sənə duaya gəlim.

Həsrətin bir qan salacaq,

Əlim qoynumda qalacaq,

Dərsim çətin dərs olacaq,

Qoy sənə - mövlaya gəlim.

Yolunda Həllac Mənsurəm,

Ölümümü gərək görəm,

Gərək dara şair verəm,

Qoy sənə vidaya gəlim.

Mən Xanlaram, nə var şama,

Hər atəşə atəş demə,

Çağır məni cəhənnəmə,

Mən də o sevdaya gəlim.

Yaxın qoymaz

Sevgisinə üz göstərər,

Günəş yeri yaxın qoymaz.

Güvənmə bizə, Allahım,

Səni biri yaxın qoymaz.

Lazımdın ona yolacan,

Uyu qəbirdə, anacan,

Dünya özü bir bilməcə,

Aman, kiri, yaxın qoymaz.

Sən ulduzlara baxandan,

Hər gün asıldı yaxandan,

Seytan hamıya mehriban,

Haqqın koru yaxın qoymaz.

Dedim, şair, bir gələsən,

Qəminə ömür dilə, sən,

Haqq üçün gərək öləsən,

Səni diri yaxın qoymaz.

Gəlməz

İlqar Fəhmiyə

Bu sevginin saç ömrü daha tumarə gəlməz,

Çəkər darağı möhnət, kefin xumarə gəlməz.

Bu get-gəlin içində çətin, əlin gətirsin,

Bu bəxt ilən o səbrin durub qumarə gəlməz.

Saçında qaldı, dondu, ağ əllərin buz oldu,

O əllərin o dağdan enib hamarə gəlməz.

Payızdı, məndə yarpaq tökübdü köhnə duyğu,

O atəşinlə hissim dönüb damarə gəlməz.

Çəkibdi kirpiyintək gözündən eşqin həsrət,

O qədri incəlibsən, qolun bimarə gəlməz.

Qəmin çörək verir, ye, keç iynənin gözündən,

Ki, Tanrı sirridir qəm, çəkək, kənarə gəlməz.

Bu sevgi candı, Xanlar, əzizlə, bəslə illə,

Di gəl, bu boy-buxunda bu intizarə gəlməz.

Xanlar HƏMİD

Ədəbiyyat qəzeti.- 2026.- 23 yanvar, №3.- S.23.