“Tramp müharibəni
dayandırmaq istəyir,
amma...”
Neçə gündür, qonşu İranda
müharibə gedir, ABŞ və İsrail aviasiyası bu qədim
ölkənin şəhərlərini bombalayır, ölənlərin
sayı minə yaxınlaşır, ölkənin Ali Rəhbəri,
ailəsinin bir neçə üzvü, ordu komandanları və
başqaları həlak oldular. Ən ağrılı fakt isə
qızların təhsil aldığı məktəbin və
idman salonunun vurulmasıdır – 160-dan çox şagird həlak
olub... Bəs
müharibə nə vaxtadək davam edəcək, qalib tərəf
kim olacaq? Suallarımızı Hafta.az-a müsahibəsində
İranın Azərbaycandakı keçmiş səfiri
Əfşar Süleymani cavablandırmağa
çalışıb.
- Qızlar məktəbinin vurulmasına aydınlıq gətirilməsə də, bunun tək adı cinayətdir. Əslində, məktəblərin və bu kimi mülki obyetlərin vurulmasının Amerikada və dünyada insanları narahat etməsi kimi hallar keçmişdə qalıb. İndi ölən-ölür, qalan-qalır, heç kim sorğulanmır, cəzalandırılmır. Ən böyük qurum olan Birləşmiş Millətlər Təşkilatı ən yaxşı halda bir bəyanat verir, vəssalam. Ümumiyyətlə, bu gün beynəlxalq hüquq ayaqlar altındadır. Özünüz də görürsünüz ki, beynəlxalq təşkilatlar işləmir, Tramp özünə bir Sülh Şurası yaradıb. Əgər BMT işləsəydi, Tramp elə onun vasitəsilə qərarlar qəbul edərdi. Sizin də qeyd etdiyiniz kimi, Qəzzada 72 min insan öldürülüb, onların da çoxu qadınlar və uşaqlardır. Bütün Qəzza yerlə bir edilib, amma baxan, sorğulayan yoxdur. Dünyanın çox sayda şəhərində insanlar küçələrə axışıb, Qəzza qırğınlarına etiraz etdilər və sakitləşdilər. Netanyahu da Trampa arxalanaraq öz işini gördü. İndi də İranın üstünə gəliblər. Beynəlxalq təşkilatlar işləsəydi, ABŞ və İsrail hücum edə bilməzdi. Çünki özbaşına qəbul edilən bu qərar beynəlxalq hüquqa ziddir, yolverilməzdir. Özü də fikir verin: Cenevrədə danışıqlar getdiyi bir vaxtda aldadaraq hücum etdilər. Əslində, 12 günlük hücumlar zamanı da belə etmişdilər.
- Müharibənin gedişatı məlumdur.
Tramp belə bir söz dedi ki, İran danışıqlara
başlamağı təklif edib və o da qəbul edib. Sonra
Araqçi bunu təkzib etdi. Sizcə, müharibədən
danışıqlara tezliklə qayıtmaq
mümkündür?
- Siyasətdə
yalan danışırlar, amma Tramp ağ edir. Həm
aldadırlar, həm də yalan danışırlar. Deyir, guya İranla
danışıb razılaşmaq istəyib, amma qarşı
tərəf gəlməyib. Hansı ki, Omanın xarici işlər
naziri də şahiddir ki, İran danışıqlar tərəfdarı
olub. Əsl həqiqəti tarix göstərəcək.
Tramp
düşünürdü ki, havadan bombalayaraq Tehrana girəcək,
xalq da bunlara dəstək olaraq küçələrə
axışacaq və asanlıqla iqtidarı dəyişib istədikləri
adamı hakimiyyətə gətirəcəklər, amma bu
olmadı. Ona görə də deyir, guya İran
danışıqlar istəyir. İran təkzib etdi ki,
danışıqlardan söhbət gedə bilməz.
Əslində, indiki vəziyyətdə
danışmağın məntiqi də yoxdur. Əminliklə
deyirəm: Tramp özü müharibəni
dayandırmayınca, İran dayanmayacaq və əlindən gələni
edəcək. İndi Tramp ərəb ölkələrini bu
oyuna qatmağa çalışır, hətta Fransa,
İngiltərə kimi Avropa ölkələrini də.
İran
heç vaxt danışıqlardan çəkinməyib, amma
Tramp danışıq adı altında öz tələbləri
əsasında yazılmış sənədi imzalatmaq istəyirdi.
Sonda da Tramp sülh danışıqlarını pozaraq
hücuma keçdi. Amma hələlik, digər ölkələr
bu oyuna gəlmirlər. NATO-nun Baş katibi də bəyan etdi
ki, bu müharibə ABŞ və İsrailin müharibəsidir
və ona görə də alyans prosesə qarışmayacaq.
Çin və Rusiya İranı dəstəkləmir. Onlar
İranı dəstəkləsəydilər, elə öz
pulu ilə müdafiə silahları verərdilər.
Müharibənin arealı genişlənsə, yəni Avropa
ölkələri və ya hansısa ərəb dövləti
İrana qarşı əməliyyatlara qoşulsa, ola bilər
ki, Çin öz maraqları üçün İranı
müdafiə etsin. Rusiyaya heç inanmıram, çünki
bu durum onlara çox yarayır. Müharibə bazarda neftin
bahalaşmasına səbəb olub və özləri də
deyirlər ki, yanacaq bazarında Rusiyaya tələbat tədricən
artmaqdadır. Ona görə də çalışırlar
ki, fürsətdən yararlanıb daha çox qazansınlar.
Üstəlik, araqarışıqlığından istifadə
edib, Ukrayna cəbhəsində üstünlük qazanmaq istəyir.
Tramp isə çalışır, müharibəni
dayandırsın, sadəcə, qüruru imkan vermir. Qlobal
bazarda yanacağın bahalaşması, həlak olmuş
amerikalı əsgərlərə görə, Amerikada
insanların etirazının güclənməsi, ərəb
ölkələrinin təzyiqləri onu müharibəni
dayandırmağa vadar edə bilər. Əks təqdirdə,
İran daha güclü silahlarından istifadə edəcək.
Bu, atom da ola bilər, ona oxşayan başqa bir silah da. Əminəm
ki, bu silahlar İranda var, amma son ana saxlayıb...
– ABŞ-nin
hücum etdiyi istiqamətlər bəllidir. Bəs İsrail
necə, birbaşa quru əlaqəsi olmadığı
üçün İrana hücumu mütləq hansısa
ölkənin hava məkanını keçməklə etməyə
məcburdur. Nədənsə, bu barədə danışan
yoxdur. İsrail təyyarələri və ya raketlərinin
uçuş trayektoriyasını göstərə bilərsiniz?
Həmin hava məkanı pozulan, bəlkə də
razılaşdırılan ölkələrə bu barədə
etiraz edilibmi?
–
Düşünürəm, Amerika və İsrail İrana
qarşı yerüstü əməliyyat aparmayacaqlar,
çünki bu onların sonu olardı. Bir çox ərəb
ölkəsi hücumların əleyhinə olduqlarını
desələr də, fakt odur ki, hava həmlələri
İordaniya, Suriya, İraqın hava sahələrindən gəlir.
Soruşsan da deyəcəklər ki, qarşısını
almağa gücləri çatmır-filan. İsrail istəyir
İraqın şimalında fəaliyyət göstərən
müxalif kürdləri ayağa qaldırsın ki, sərhədi
keçib İranı qarışdırsınlar. Ona görə
də İran Ərbildəki bazaları vurur.
Onu da
deyim, Tramp İranın parçalanmasını qətiyyən
istəmir. İsrail çox çalışır ki,
İran bir neçə respublika şəklində
bölünsün. Bu müstəvidə Netanyahu ilə Tramp
arasında fikirayrılıqları da var.
– İran
ərəb ölkələrinin ərazisinə raket və PUA
zərbəsi endirməkdədir. Səudiyyə Ərəbistanı,
BƏƏ, Qətər və s. isə əvvəldən elan
etmişdilər ki, onların ərazisindən və hava məkanından
İrana bir güllə belə atılmayacaq. O zaman niyə
İran o ölkələrə zərbə endirməklə
qonşuluq münasibətlərini pisləşdirdi? Yəni
İran zərbələri konkret olaraq ABŞ və
İsrailin atəş nöqtələrinə yönləndirsə,
yaxşı olmazdımı?
–
Amerikanın əsas məqsədi budur ki, İranın neft,
qaz və sair sərvətlərini nəzarətə
götürsün və bununla, həm də Çinin
maraqlarının qarşısını almış olur. Bir
yandan da çalışır, regionda İsrail ən
güclü mövqe sahibi olsun. Bu, olmayacaq.
Düşünürəm, bu vəziyyətdə
bütün müsəlman ölkələri hər sahədə
birləşməlidirlər. Onu da deyim, İran ərəb ölkələrini
qorxutmasaydı, onlar Amerikaya yaxınlaşmazdılar və nəticə
etibarilə İsrailə qarşı İranın yanında
olardılar. Hətta İsrailin də hərbi sferada güclənməsinin
səbəbi İrandır. Məhz İrandan qorxduğu
üçün Amerikadan dəstək istədi. Məncə,
İran bu istiqamətdə xarici siyasətini düzgün
qurmadı. Mən həmişə demişəm, hətta
İran Xarici İşlər Nazirliyində işləyəndə
də bildirmişəm ki, belə olmaz, hər gün
İsrailin, Amerikanın əleyhinə bəyanatlar verməyin.
Heç olmasa əvvəl güclənin, sonra bəyanat verin.
Düzdür, hərbi sahədə bəzi inkişaflar var,
amma bu, yetərli deyil. Güclü iqtisadiyyat qurmaq, bölgə
ölkələri ilə sıx iqtisadi inteqrasiya, müsəlman
ölkələri ilə yaxşı münasibət yaratmaq
vacib idi.
–
Amerika bilirdi ki, müharibə zamanı İran onun qonşu
ölkələrin ərazilərindəki bazalarını
vuracaq və bu da həmin ölkələri İranla
düşmən edəcək. Sizə elə gəlmirmi
ki, bu, elə Amerika və İsrailin siyasi maraqlarına
uyğundur? Yəni İranın qonşularla arasının dəyməsi
onları sevindirir...
– Bayaq da dedim: Amerika var gücü ilə çalışır ki, ərəb ölkələrini müharibəyə cəlb etsin, İranla düşmən olsunlar. İran da deyir ki, onları vurmaq istəmir, sadəcə, Amerikanın cavabını verir. Bu, həqiqətdir ki, ərəb ölkələri İrandan inciyiblər. Başa düşmək lazımdır ki, onların o qədər də güclü orduları yoxdur, ona görə də təhlükəsizliklərini təmin etmək üçün Amerika bazalarını öz ərazilərində yaradıblar. İran da deyir ki, Amerikaya əli çatmadığı üçün onun regiondakı varlıqlarını vurur. Bütün hallarda, İranın qonşu ölkələrin ərazisinə raket hücumları davam eləsə, həmin dövlətlərlə əlaqələr zədələnəcək.
– İranın yaxın strateji müttəfiqləri
olan Rusiya, Çin niyə bu vəziyyətdə İrana dəstək
vermirlər? Ən azından, İsrailə təsir edə bilərlər,
amma kənardan tamaşa edirlər... Eynilə Venesuelanı tək
buraxdıqları kimi...
– Mən həmişə demişəm, yenə
təkrar edirəm: nə Çin, nə də Rusiya heç
vaxt gəlib İrana görə müharibəyə
qoşulmaz, onlar sırf öz maraqlarını güdürlər.
Çin öz iqtisadi-texnoloji imkanlarını genişləndirir,
çox böyük hərbi nailiyyətləri də var, amma
qəti müharibə istəmir. Digər yandan, Tayvan problemi var, Rusiya da Ukrayna ilə
müharibədir. İrana, hətta pulu ilə heç nə
satmayıblar. Rusiya neçə qat artıq pulunu alsa da,
Buşəhr nüvə stansiyasını 15 il yubadıb.
“S300”ü İrana vermək üçün 8 il gözlədib,
sonra nə olubsa, satıb. Hansı ki, o vaxta qədər
İran özü ona oxşar bir sistem yaratmışdı.
Ümumiyyətlə, Rusiya heç vaxt istəməyib ki,
İran inkişaf etsin. İranın Avropa və Amerika ilə əlaqələrinin
genişlənməsini də istəməyib.
Çalışıb ki, İran həmişə zəif
qalsın, onlar da istədikləri kimi istifadə etsinlər.
– Sizcə,
aktiv müharibə nə vaxtadək davam edəcək və
hansı halda başa çatacaq? ABŞ və İsrailin tələbləri
var, onlar tam yerinə yetiriləcəkmi? İran İslam idarəçiliyindən
imtina edə bilərmi? Bunu da hücum edənlər istəyir...
– ABŞ
elə bilib ki, İran da Venesueladır, tezbazar istədiyini edəcək,
hava hücumları ilə ölkədə siyasi rejimi dəyişə
biləcək, bu, mümkün deyil! İndi hərbi proseslər
gedir, görək nə olacaq. Şəxsən
düşünmürəm, bu vəziyyət uzun davam eləsin,
Amerikanın bir yerdə dayanacağını gözləyirəm.
Sirr deyil ki, İranda da narazılar var, amma indiki müharibə
şəraitində, başına bombaların
atıldığı, insanların
öldürüldüyü bir vaxtda heç kim küçəyə
çıxıb “Rejim dəyişsin” deməz. Bütün
hallarda İranın xarici və daxili siyasətində
qaçılmaz dəyişikliklər gözləniləndir.
Daha demirəm, daxildə aranı qatalar, vəziyyət
qarışa, hər halda müəyyən dəyişikliklər
qaçılmazdır. İndi çalışırlar ki,
daxildə kürdləri, bəlucları, ərəbləri
ayağa qaldırıb İranı parçalasınlar.
Tramp həm
inadına, həm də Amerikanın gücünə
arxalanıb geri çəkilmək istəmir, İran da dirənib
dayanıb. Görək, nə qədər davam edəcək.
Yenə deyirəm, sistemin dəyişəcəyinə
inanmıram, amma ölkənin xarici və daxili siyasətində
mütləq islahatlar aparılacaq. Düşünürəm,
xarici siyasətdə hərbi vasitələr yerini siyasətə
verəcək. Məsələn, İran İsrailin əleyhinə
siyasət yürüdəcək, amma silahlı təşkilatları
dəstəkləməyəcək...
Əfşar Süleymani
Müsahibəni
apardı:
Vüsal
Həftə
içi.- 2026.- 5-11 mart, ¹9.- S.3.