Sonuncu tapşırıq
Şəhid Hüseynov Hüseyn Əkbər oğlunun əziz xatirəsinə
(povest)
əvvəli ötən sayımızda
26.05.1994-cü il Ağdam rayonu, Yusifcanlı kəndi,
"Şıxhəsən" deyilən yer; "Qırma"nın kəndə
tərəf qurtaracağındakı
qoz ağaclarının
altındakı dərin
çalanın yanı
- dikdir, səhər saat 06:20.
Hüseyn öndə,
Dərviş arxasınca
əyilə-əyilə cəld
qaçıb qoz ağaclarının altındakı
dərin çalanın
üstündəki dikdirin
yamacına yatdılar.
- Buy ay
qağa, ə, nəğayrır
ə, bu?! - Dərviş
gördüyü mənzərədən
şoka düşmüşdü.
Hüseyn cəld sol əli ilə
onun ağzını tutub, sağla susmasına işarə etdi və pıçıltı
ilə sakitcə dedi:
- Yazıq neynəsin, o da insandı. Özü də cavan, nər kimi adam.
Səhər-səhər yuxudan
oyananda hamıda bu istək yaranır.
- Day burda da yox dana, başına dönüm.
Heç hənanın
yeridi?! - Dərviş
qımışa-qımışa dedi və davam
etdi - Mən ölüm, buna bax e, az qalır "MTLB"-ni silkələsin, yazıx arığın
lap canı çıxdı
ki... - arxada olan yekəpər əsgər
hərəkətini sürətləndirdikcə
əllərini "MTLB"-nin tırtılının
üstünə qoyaraq
önə əyilmiş
arıq əsgərin
çiynindəki avtomatı
və başındakı
dəbilqəsi "MTLB"-yə dəyərək səs eləməyə başladı. Hüseynlə
Dərviş belə,
tak-tuk, canqa-curuq səsləri aydın eşidirdi. Qəfil önə əyilmiş əsgərin dəbilqəsi
başından düşüb
dığrlandı. Elə
bu vaxt "MTLB"-nin lüku tərpəndi
və yavaş-yavaş
açılmağa başladı.
Əsgərlər tələsik
şalvarlarını çəkib,
guya "MTLB"-ni silirmiş kimi davranmağa başladılar.
Lük tamam açıldı, içəridən
hərbi formalı qırmzıbaş qadın
çıxdı. O da öz
dillərində dəbilqəsini
və üst-başını
düzəldən arıq,
balacaboy əsgərə
nə dedisə, əsgər
cəld "MTLB"-nin
üstünə qalxıb
örtüyünü tamam
açdı. Örtüyü
götürəndə "MTLB"-nin üstündəki nə olduğu aydın oldu. Arıq, balacaboy əsgər çadırı səliqə
ilə qatlayıb yaxınlıqdakı kolların
üstünə qoyduqdan
sonra "MTLB"-nin arxasındakı arxa qapıları taybatay açdı. Kolların üstünə atılmış
döşəklərdən birini gətirib
"MTLB"-nin içərisinə
saldı. Sonra özü
də elə oradan - arxa qapılardan "MTLB"-nin
içərisinə girdi.
Hərbi formalı qırmızıbaş qadın
da "MTLB"-nin üstündən
düşdü və
gəlib arxadan
"MTLB"-nin içərisinə
girdi. Arxa qapıları çəkib
örtdülər. Yekəpər
əsgər də bir az kənara
gedib təzə kəsilmiş qoz kötüyünün üstündə
oturdu. Dərviş qımışa-qımışa:
- Qağa, atalar arıx barədə yaxşı deyib, ha... amma bu yazıx
arığın işi
lap zülümdü vallah...
- Sakit dur, görək. Dərviş, məncə
bu "Strela-10"-dur. Bir dəfə
"Dörd yol"da
görmüşdüm, yolun qırağında. Bərdədən Tərtərə
aparırdılar. Əsgərlərdən
soruşdum. Dedilər
"samalyot", "vertalyot"
vurmaq üçündür.
Sən nə düşünürsən? Belə
bir şey görmüsən? - Hüseyn
Dərvişdən soruşdu.
- Vallah sən gərək özünlə
Professoru götürəydin,
belə şeyləri
o əzbər bilir.
Amma mən də bir dəfə Bərdəyə qohumlarımgilə
çimməyə gedəndə
bundan görmüşdüm.
Səhv eləmirəmsə,
onda da əsgərlər
dedi "helikopter"
vurandı. - Dərviş
tərəddüd içində
cavab verdi.
- Ay səni, Dərviş...
Allah saa kömək olsun. "Helikopter" də "vertalyot" da ikisi də eyni
şeydir də... - Hüseyn Dərvişi məzəmmət elədi.
- Hə dana. Vallah. Elə sən deyəndi, qadam. - Dərviş təsdiqlədi.
- Burada başqa nə olacaq? Amma yaxşı yer tapıblar ha özlərinə.
Qozları da başlayıblar
kəsməyə. Köpək
uşağı bağlarda
qoz, palıd qoymayacaqlar... Hamısını
doğrayıb daşıyacaqlar.- Hüseyn təəssüflə
başını buladı
və əli ilə getmək lazım olduğu barədə işarə verdi. Gəldikləri yolla tez "Tək söyüd"ün yanına
qayıtdılar. Gün
artıq əməlli-başlı
qalxmışdı. Mayın
son günləri olsa
da sanki yayın oğlan çağı idi. Çox isti idi. Yolda
ciyərləri yansa
da Hüseyn Dərvişə
kəhrizdən su içməyə imkan verməmişdi. İndi ağacın
altına çatan kimi birinci su
axtarmağa başladı:
- Su, mənə bir qurtum su
verin... Hanı mənim veşmeşoğum?
Hanı mənim "flyaqam"?
- Buyur mənim suyumdan iç. - Professor öz qumqumasını Dərvişə uzatdı.
- Ə,
get burdan ə... Bir elə
o qalmışdı ki, "urus"un ağzı dəyən yerdən su içəm. Hanı mənim veşmeşoğum. - Dərviş
öz əşyaçantasını
axtarmağa davam etdi.
- Mən azərbaycanlıyam!
Adam rus dilini biləndə "urus" olur
bəyəm? - Professor etiraz
etdi - İçmirsən,
içmə. Minnətin
olsun. Səpsərin bulaq suyu idi.
-
Professor, sən "Strela-10"-u tanıyırsan - Hüseyn
Professordan soruşdu.
- Bəli. "MTLB"-nin bazasında zenit-raket kompleksidir. Hava hədəfləri vurmaq üçündür. - Professor cavab verdi.
- Təsvir edə bilərsən? - Hüseyn
soruşdu.
- Bəli. Çəkə də bilərəm. -
Professor inamla cavab verdi.
- Buyur, Əhmədli, al, çək. - bayaqdan olanları seyr edən çavuş Qalalı yan çantasından kağz
-qələm çıxarıb
Professora uzatdı. 3-4
dəqiqənin içində
Professor eynilə "Şıxhəsən"dəki
çala kimi səngərin içində
bir "Strela-10" çəkib
onlara göstərdi. Hüseyn heyrətləndiyini
gizlətmədi. Üzünü
Dərvişə tərəf
tutaraq:
- Dərviş, ay Dərviş,
mən ölüm, bir buna bax! - kağızı Professorun
əlindən alıb
Dərvişə uzatdı.
Dərviş kağızı
alıb, baxan kimi:
- Qağa, mən boşuna buna Professor demirəm
ki.... Zalım oğlu,
elə bil bizimlə orda olub. Sən harada idin? Göydən
baxırdın, yoxsa qozların başında gizlənmişdin? Yoxsa, sənin göydə bəyax o kamandirdən soruşduğun peykdən
var, xavarımız yoxdu,
hı... - Dərviş də təəccübünü gizlədə
bilmədi və sualı suala caladı: - Ay professor qağa,
bəlkə bizə deyəsən, bu
"MTLB", "MTLB" deyirik ha, bu nə deməkdi,
bunun bir açıqlaması varmı,
qadam?
- Əlbəttə, var. Rus dilində
olan sözlərin baş hərfləridir. Açıqlaması "çoxməqsədli
yüngül zirehli dartıcı nəqliyyat vasitəsi"
deməkdir.- Professor anında
cavab verdi.
- Baho... Qoy oturmuşuq. Bəs orda cəmi
dörd hərf var, amma sən sicilləmə
dastan oxudun axı... Qadam, zəhmət olmasa onu hərf-hərf,
yavaş-yavaş de, biz də başa düşək. Hamı sənin kimi professor döyül ha, biz avam adamlarıq. Vallah. De öyrənək. Qoy, gələcəkdə bizim
də nəvə-nəticəyə danışmağa
bir sözümüz olsun. - Dərviş yarızarafat, yarıciddi əl çəkmədi.
- Baş üstə. Rus dilində tam olaraq belədir: ÌÒËÁ - Ìíîãîöåëåâîé Òÿãà÷ Ëåãêèé Áðîíèðîâàííûé. Azərbaycan
dilində isə, M - Ìíîãîöåëåâîé - Çoxməqsədli,
T - Òÿãà÷ - Dartıcı, L- Ëåãêèé - Yüngül,
B - Áðîíèðîâàííûé - Zirehli. Bax tam olaraq belə olur. - Professor inamla izahat verdi.
- Təşəkkür edirəm.
Sağ ol, qadam. Amma su məsələsində səhvə
yol verdin. - Dərviş
bayaqdan onlara göz qoyan Ucarlıya göz vurdu.
- Hə, indi tam əminliklə deyə bilərik ki, "Qırma"dakı yüz faiz "Strela-10"dur. Yoldaş
çavuş, zəhmət
olmasa işçi xəritənizi çıxardın
ilk qeydlərimizi edək.
- deyə, Hüseyn çavuş Qalalıya müraciət elədi. Qalalı yan çantasından komandirin
işçi xəritəsini
çıxardıb səliqə
ilə açdı, sonra lazım olan əraziyə uyğun hissəni əlində tutaraq, xəritəni dörd qatlayıb yan çantasının üstünə
qoydu və üzünü Hüseynə
tərəf tutaraq dedi:
- Buyurun cənab kəşfiyyatçı, məruzə
edin.
Hüseyn
xəritəni diqqətlə
nəzərdən keçirdikdən
sonra sadə qara karandaşı çavuş Qalalıdan aldı və xəritə üzərində
"Strela-10" duran yeri
tapmağa çalışdı.
Əmin olduqdan sonra xəritə üzərində göstərməyə
başladı:
- Sən də bax, Professor, - dedi və davam etdi,
- deməli belə: bax bu artezian
quyusu kəndin başında - poçtun
yanında olan artezian, bu da təzə arx, bu da sovetin axırına
yaxın düzəltdikləri
su anbarları, qobunun körpüsü, kəndin əsas yolu - daş yol. Bax, dəqiq
buradır. Üzüm
bağı ilə adi bağın - meşə kimi qeyd olunmuş yaşıl yerin sərhəddindəki bu çala. Görürsən
dərinliyi də qeyd olunub. Dəqiq
bax buradır. Qeyd edə bilərsən.
1 ədəd "Strela-10", 6-7 əsgər, səlahiyyətlilərdən
biri orta yaşlı sarışın,
qırmızı - tünd
zoğalı rəngli
rənglənmiş saçı
olan qadın.
- Təşəkkür! Tam və
dolğun məlumat üçün təşəkkür
elan edirəm. Bu belə.
Bəs indi necə edək? Nə düşünürsən
keçə bilərik?
- çavuş Qalalı
soruşdu.
- Bəli. Düşünürəm
ki, tam təhlükəsiz və
rahat şəkildə
keçə bilərik.
Məncə iki qrupa bölünsək, yaxşı olar. Dərviş, Professor, Ucarlı
və mən bir gedək, qalan uşaqlar da səninlə getsin. Zəhmət olmasa, xəritəni tam aç,
işimizi tam ətraflı
və dəqiq planlaşdıraq.
- Hüseyn cavab verdi.
Çavuş Qalalı xəritəni
tam açıb hamını
- bütün qrup üzvlərini başına
topladıqdan sonra dedi:
- Buyurun, cənab bələdçi, deyin görək necə hərəkət etsək,
daha məqsədəuyğun
olar? - dedi və üzünü Hüseynə tərəf
tutdu.
- Deməli belə, dediyim kimi iki
qrupa bölünürük.
Bax bura durduğumuz
yerdir. Buradan qobuya qədər "val"ın içi ilə rahat gedirik. Göydən də baxsalar heç
kim bizi görə bilməz. Kəhrizə çatanda təxminən 40-50 metr məsafə açıqlıqdı.
Oranı da ehtiyatla və sürətlə keçib qobuya düşdün, düz Qiyaməddinliyə qədər
rahat və təhlükəsiz şəkildə
getmək olar. - dedi və xəritədə
durduqları yerdən
düz Qiyaməddinliyə
qədər yaşıl
xətt kimi aydın görünən
zolağı göstərdi.
Sonra davam etdi: - Sadəcə hərəkət
vaxtı son dərəcə
ehtiyatlı olmaq lazımdır. Çünki,
bunların hələ
daimi bir mövqeyi, səngəri, eşalon xətti yoxdur. Bir də ağacları doğrayıb
daşıyırlar. Hər
yerdə həm mülki, həm də hərbi formalı adamlar qarşınıza çıxa
bilər. Deməli, siz buradan gedb,
fırlanıb gəlirsiniz buraya - karandaşla Qiyaməddinli
kəndilə Yusifcanlı
kəndinin sərhəddini
göstərdi - böyük
ehtimal ki, burada da müvəqqəti də olsa bir postları
var - biz də dörd
nəfər buradan kəndin içilə düz köhnə məktəbə qədər
gedib vəziyyəti öyrənirik. İnşəAllah
27-si səhər saat
5-6 arasında ya Gümbəzlərdə, ya
da qəbiristanlığın darvaza olan əsas
girişinin yanında
- girəndə sol tərəfdə
kor kəhriz quyusu var - orada görüşürük. Mən
belə təklif edirəm. - Hüseyn sözünü bitirdi və üzünü çavuş Qalalıya tutdu.
- Məncə də qarşıya qoyulmuş döyüş tapşırığını
ən tez və dəqiq bu qaydada yerinə
yetirə bilərik. Deməli belə, "val" qurtarana qədər, kəhrizə
kimi birlikdə gedirik. Orada müəyyən olunmuş
qaydada iki qrupa ayrılırıq. Hüseyn, Dərviş, Əhmədli, Ucarlı
sola kəndin içinə
gedirlər, biz isə
cəld, əyilə-əyilə
qaçaraq, lazım gəlsə sürünərək,
yomalanaraq nəsə bir yolla tez
qobuya giririk, düz Qiyaməddinliyə
qədər nə
var, nə yox hamısını dəqiqləşdiririk.
Kəndin aşağısındakı
ehtimal olunan postun yerini, silahını, şəxsi
heyətini öyrənirik.
27-si səhər tezdən
təxminən 5-6 arasında
qəbiristanlığın yanında görüşürük.
Görüş yeri;
A) Əsas variant - Günbəzlərin
içində, B) Ehtiyat
variant - Qəbiristanlığın əsas girişindəki
sol tərəfdə yerləşən
kor kəhriz quyusunda. Diqqət, xüsusi qeyd: Birinci gələn qrup ikinci qrupu
ən uzağı günorta
saat 13:00 - a qədər
gözləyir. Günün
isti vaxtı, olan olmayan, hərə
başını bir deşiyə soxduğu vaxt ərazini öz düşərgəmizə
doğru əvvəlcədən
təyin olunmuş ən kəsə və təhlükəsiz
yoldan tərk etmək qəti əmrimdir. Aydındır?
- Elədir ki, var! - hamı bir nəfər kimi astadan cavab
verdi.
- Sual var?
- Xeyr, yoxdur!
- İrəli! - dedi və özü hamıdan öndə
"val"-a doğru
addımlamağa başladı.
Öndə çavuş
Qalalı, arxasınca
Hüseyn və sonra da 10 əsgər
"val"-a girərək,
söyüdlərin arasında
görünməz oldular...
Ardı
var
Zaur
Ustac,
"Yazarlar" jurnalının
baş redaktoru,
AYB və AJB-nin üzvü
Olaylar.-
2026.- 23-29 yanvar, ¹3.- S.23.