Leyla Əliyeva Azərbaycan əsgəri haqqında

 

Parlaq qələbə ilə başa çatan Vətən müharibəsi doğma torpaqlarımızın düşmən tapdağı altından azad olunmasıyla yanaşı, ölkədə milli ruhun oyanışına, qürurlu, mətin bir xalqın, sanki yeni azərbaycanlıların doğuluşuna səbəb oldu. Bir gözümüz hüdudsuz qələbə sevincindən doldusa da, o biri gözümüz haqq ədalət savaşında canından keçmiş əziz şəhidlərimiz üçün yaş axıtdı hamımızın qəlbində əbədi məşəltək alovlanacaq qürur ağrı abidəsi igid Azərbaycan əsgəri abidəsi ucaldı.

 

AZƏRTAC tanınmış Azərbaycan şairi Leyla Əliyevanın Azərbaycan əsgərinin ölümsüzlüyü haqqında qələmə aldığı şeirlərini Salam Sarvanın tərcüməsində təqdim edir.

 

ƏSGƏR

 

Əsgər... Ədalətə tapınan insan.

 

Qəlbi Qələbənin eşqiylə yanar.

 

Əsgər... Ürəyində vətən vəfası,

 

Köksündə bir sükut çığırtısı var.

 

Güllə qabağında qırpılmaz gözü,

 

Günəşin önünü dağ kəsə bilməz!

 

Əsgər gözəl bilir: sevginin üzü

 

Həqiqət nurundan heç vədə dönməz.

 

Qorxusuz gözləri yırtar gecəni,

 

Alnına qırmızı kölgə salar dan...

 

Zülmətdən qorxmağı anlamaq olar,

 

Dərd odur, dərd odur Gündən qorxasan.

 

Eşidər Allahın pıçıltısını,

 

İlahi nəfəsdən gərilər sinə.

 

O, yalan içində batan dünyanın

 

Yükünü qaldırar çiyinlərinə.

 

Əsgər... Öz yurduna ilahi bir pay:

 

Doğulub müqəddəs gündə, saatda.

 

Zalımın bu nankor, bu kor kölgəsi

 

Əriyər qəlbinin işığı altda.

 

Gərər sinəsini şərə, şeytana,

 

Elin hər daşının həyanı olar.

 

Taleyi yazılmış açıq alnını

 

Söykər sərhəd boyu uzanan yola.

 

Sancılar bayraqtək yüksəkliklərə,

 

Günəşə qoşulub yanan çıraqdı.

 

Yeriyər, yer titrər ayağı altda,

 

And yeri vicdandı, and yeri haqdı.

 

Onun vətənindən müqəddəsi yox,

 

Onun dağlarından yoxdu ucası.

 

Düşür sümüyünə torpağın indi

 

Mətin addımların melodiyası.

 

Hər insan Allahın səsidir axı:

 

qorxar qanından, can əsirgər.

 

Gözünün rəngində torpaq qarası,

 

Kürəyi vətənin hasarı əsgər.

 

***

 

Bombalar səs-səsə veriblər yenə,

 

Vətənin bağrından qan axır indi.

 

Düşmən gülləsinə tuş olan əsgər,

 

Yaran qəlbin qədər dərin, dərindi.

 

Ağlayır bir ata itirmiş uşaq,

 

Ağlayır göylərdə Günəş bu gün.

 

Ellikcə savaşa hazırıq, Vətən,

 

O dərdli uşağın göz yaşı üçün.

 

Bir gün qayıdacaq yerinə hər şey,

 

Bir gün sevinəcək bu yurd, bu ocaq...

 

Ancaq o atanın isti qucağı

 

Bir o uşağa açılmayacaq.

 

Elimiz qələbə sorağı gözlər:

 

Gözləri yoldadı, qulağı səsdə.

 

Analar əlini qoyub and içir

 

Oğul itkisinin ağrısı üstə.

 

Gün gələr, o zəfər xəbəri gələr,

 

Öpər igidlərin başdaşlarını.

 

Ata nisgiliylə qovrulan uşaq

 

Dəfn elər gözündə göz yaşlarını.

 

Respublika.- 2021.- 5 fevral.- S.3.